Lokalizacja: Strona główna >> Szkoła podstawowa w Olszynie >> Lata 1940-1960
Lata 1940-1960
W okresie okupacji hitlerowskiej sytuacja oświaty na ziemiach polskich była bardzo zła. Wszystkie wydawane wówczas zarządzenia władz okupacyjnych miały na celu zniszczenie oświaty i kultury polskiej przez wstrzymanie kształcenia dzieci w większości szkół polskich. Tak właśnie było również w Olszynie. Szkoła w tym okresie była nieczynna, dzieci nigdzie nie uczęszczały.
Po wyzwoleniu
Olszyna została wyzwolona 21 stycznia 1945 r. Budynki szkolne w czasie wojny nie uległy zniszczeniu. Częściowego remontu wymagały jedynie okna i drzwi. Również umeblowanie klas nie było uszkodzone. Brakowało jednak pomocy naukowych, w które wyposażona była niegdyś szkoła. Ich resztki odnajdywano w przydrożnych rowach.
Otwarcie szkoły nastąpiło 13 lutego 1945 roku. Dokonał go Jan Walczak, kierownik szkoły w Rojowie, który pracował po 3 dni w tygodniu w obydwu szkołach. Na początku do szkoły w Olszynie zgłosiło się 65 dzieci, ale po tygodniu było ich już 84. Utworzono dwie klasy: I - liczyła 60 dzieci, II - 24.
Z dniem 1 marca 1945 roku na polecenie Inspektora Szkolnego w Kępnie dalszą organizacją zajęć szkolnych zajął się Stanisław Smardz, natomiast Jan Walczak od tej pory zajmował się tylko szkołą w Rojowie. Ze względu na bardzo zróżnicowany wiek i poziom umiejętności uczniów utworzono początkowo trzy klasy szkolne, tj. I, II, III, a w miarę lepszego poznawania dzieci dokonywano systematycznie przesunięć pomiędzy utworzonymi oddziałami. Warunki pracy były bardzo trudne. Brakowało podręczników szkolnych, programów nauczania, zeszytów. Dzieci posługiwały się rzadko spotykanymi podręcznikami przedwojennymi. Brakowało także opału.
Rok szkolny 1945/46 rozpoczęło w dniu 4 września 101 dzieci w czterech klasach: I - 29 uczniów, II - 28 uczniów, III - 33 uczniów, IV - 11 uczniów. Klasy I i II uczyły się oddzielnie, natomiast klasy III i IV były połączone. Pracę w szkole obok Stanisława Smardza podjęta również nauczycielka Aniela Koczerów-na, która na własną prośbę przeniosła się z Rogaszyc do Olszyny.
Warunki pracy były nadal trudne z powodu szczupłości metrażowej szkoły. Nauką w klasach łączonych zostali objęci uczniowie klas VI i VII, którzy do tej pory uczyli się oddzielnie. 20 czerwca 1958 roku szkołę opuściła Aniela Koczera, odchodząc na zasłużony odpoczynek. Pracowała w Olszynie od 1945 roku. 1 września tego roku pracę podjęta Teresa Karwacka. Kolejne zmiany nastąpiły w latach 1961/62. Pracę podjęło małżeństwo Żurawskich, Zygmunt Żurawski jako kierownik szkoły i Irena Żurawska jako nauczycielka. Posiadając czteroosobową kadrę pedagogiczną szkoła w Olszynie w dalszym ciągu realizowała program nauczania według dotychczasowych zasad.
Z początkiem roku szkolnego 1965/66 kierownictwo szkoły po Zygmuncie Żurawskim objął Edward Kasperkiewicz. Stopień organizacyjny szkoły nie uległ zmianie. Szkoła była nadal siedmioklasowa o czterech etatach, ale pracowało w niej pięciu nauczycieli, do grona dołączyła Janina Kasperkiewiczowa. Dzieci klas I, II, III uczyły się oddzielnie, natomiast starsze byty łączone w następujący sposób: klasy IV-V i VI-VII.
Decydujący wpływ na organizację i planowanie pracy szkoły wywarta ustawa z 15 lipca 1961 roku, w wyniku której przekształcono szkołę w 8-klasową. Zwiększeniu uległa też liczna pomieszczeń. Już wcześniej z myślą o klasie VIII przygotowano pomieszczenie na dodatkową klasę oraz bibliotekę i pokój nauczycielski w budynku A. Zwiększono również liczbę etatów nauczycielskich do pięciu. Do pracy w szkole została skierowana nauczycielka Łucja Kubas.
Wydział Oświaty i Kultury w Ostrzeszowie przydzielił szkole na zakup pomocy naukowych 15 tysięcy złotych, które wykorzystano w 100 procentach. Zakupiono głównie pomoce do fizyki i przyrody. Wielkim wydarzeniem dla uczniów był zakup telewizora marki,, Opal" produkcji polskiej. Gromadzeniem funduszy na jego zakup zajmował się specjalnie powołany Społeczny Komitet Zakupu Telewizora. 17 czerwca 1967 roku po raz pierwszy 8-klasową szkolę ukończyło 9 absolwentów.
We wrześniu 1968 roku odszedł długoletni nauczyciel Stefan Krzywański. Na jego miejsce przybyła Maria Pietrzykowska. Miejsce Łucji Kubas zajęła Urszula Lubawy. W tym czasie szkoła posiadała już specjalistów do nauczania wielu przedmiotów nauczania.
Ówczesny kierownik szkoły brał intensywny udział w życiu wsi. Włączył się w akcję budowy wodociągu oraz drogi Ostrzeszów - Parzynów, biegnącej przez Olszynę itd.